« قَرَظ » نام برگى است كه با آن پوستها را دبّاغى مى كرده اند . « حُثَالَة » يعنى زيادى و اضافى يك چيز ، و در اينجا اضافى آن برگى كه به وسيله آن دباغى مى كرده اند . وقتى به وسيله اين برگ دباغى مى كنند ، تا اندازه اى كه رنگ و خاصيت و نيرو دارد مصرف مىشود و زياديهايش دور ريخته مىشود ، اين زيادى چقدر ارزش دارد ؟ ! حضرت مى فرمايد : دنيا در نظر شما از اين هم بى ارزشتر باشد . « قُرَاضة » زيادى چيزهايى است كه با قيچى چيده مىشود . « جَلَم » قيچى هاى بزرگى است كه با آن پشم مى چينند . لابلاى پشم هاى چيده شده مقدارى خرده پشم و آشغال هست كه از پشم ها جدا مى كنند و دور مى ريزند اين را مى گويند « قُراضة » . « وَاتَّعِظُوا بِمَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ ، قَبْلَ أَنْ يَتَّعِظَ بِكُمْ مَنْ بَعْدَكُمْ ، وَارْفُضُوهَا ذَمِيمَةً ; فَإنَّهَا قَدْ رَفَضَتْ مَنْ كَانَ أَشْغَفَ بِهَا مِنْكُمْ » ( و موعظه شويد به وسيله كسانى كه پيش از شما بوده اند ، پيش از آنى كه موعظه شوند به وسيله شما كسانى كه بعد از شما مى آيند ، و دور اندازيد دنيا را در حالى كه پست است ، زيرا اين دنيا دور انداخته كسانى را كه علاقه آنها به دنيا بيشتر از شما بوده است . ) گفتگوى حضرت عيسى با دنيا در اينجا مناسب است روايتى را از شرح نهج البلاغه خوئى برايتان بخوانم : « روى أنَّ عيسى ( عليه السلام ) كوشف بالدّنيا فرآها في صورة عجوزة هتماء ، عليها من كلّ زينة ، فقال لها كم تزوّجت ؟ قال : لا أحصيهم ، قال : فكلّهم مات عنك أو طلّقوك ؟ قال : بل كلّهم قتلت ، قال عيسى ( عليه السلام ) : بؤساً لازواجك الباقين كيف لايعتبرون بأزواجك الماضين ! كيف أهلكتهم واحداً واحداً و لايكونون منك على حذر » ( 1 ) روايت شده است كه دنيا براى حضرت عيسى در قيافه پيرزن بى دندانى ظاهر شد كه خودش را به انواع

--> 1 - منهاج البراعة ، ج 4 ، ص 58